در خصوص تاریخچه منطقه نمی‌توان به‌صورت یکپارچه اظهارنظر کرد. بدین‌صورت که شکل‌گیری آن از یک محدوده خاص شروع‌شده و در قسمت‌های دیگر گسترش ‌یافته است. بر اساس اسناد تاریخی، قسمت‌های قدیمی‌تر منطقه که حاشیه خیابان آزادی را شامل می‌شود به اوایل دهه چهل برمی‌گردد. روستاهای درکه و فرحزاد در شمال منطقه و روستای طرشت در جنوب منطقه ازجمله سکونتگاه‌های قدیم منطقه هستند که سیمای تاریخی منطقه را شکل می‌دهند.

شهرک‌سازی‌های دوره قبل از انقلاب شامل گیشا، شهرک غرب و ساخت ‌وسازهای پل مدیریت و دانشکده مدیریت (دانشگاه امام صادق فعلی)، احداث پارک پردیسان با نگاه گردشگری و زیست‌ محیطی مربوط به دوره پهلوی دوم است.

گسترش محلات مدیریت، سعادت‌آباد و شهرک‌های مخابرات پس از واگذاری‌های زمین در اوایل انقلاب شروع‌ شده که قسمت اعظم منطقه در اثر رشد سریع ساخت‌وساز در دو دهه اخیر به‌صورت شتابان شکل‌گرفته است که اکنون نیز این موج در آن جاری است.

لذا، محدوده شهرداری منطقه دو تهران به دلیل شرایط خاص آن (خدماتی، دسترسی، آب و هوایی و...) جایگاه طبقه متوسط به بالای شهر تهران (شهرک قدس، سعادت آباد، سپهر، دریا، کوی نصر و...) بوده و به دلیل قدمت سکونت در بخش های خاصی از آن و وجود بافت روستایی و فرسوده، طبقات اجتماعی پایین (فرحزاد، زنجان، اسلام آباد و...) در آن جای گرفته اند. بنابراین طیف وسیعی از تنوع و سبک زندگی و طبقات اجتماعی را در این منطقه می توان یافت. علاوه براین، منطقه دو از جمله مناطق شهری در تهران است که دارای تراکم جمعیتی بالایی است و مجتمع های بسیاری درآن ساخته شده است.

 
 

موقعیت منطقه دو در شهر تهران

منطقه دو، با 47.1 کیلومترمربع مساحت و با جمعیتی بالغ بر692,579 نفر، در محدوده میانی و شمالی شهر تهران قرار دارد. این منطقه از 9 ناحیه و 21 محله تشکیل شده و با مناطق1،3،5،6،9،10 همجوار است. محدوده جغرافیایی آن ازشمال به ارتفاعات البرز، از جنوب به خیابان آزادی، از شرق به بزرگراه شهید چمران و از غرب به بزرگراه آیت الله اشرفی اصفهانی محصور می باشد.

این منطقه از 9 ناحیه و 21 محله تشکیل شده و با مناطق1،3،5،6،9،10 همجوار است. محدوده جغرافیایی آن ازشمال به ارتفاعات البرز، از جنوب به خیابان آزادی، از شرق به بزرگراه شهید چمران و از غرب به بزرگراه آیت الله اشرفی اصفهانی محصور می باشد. این منطقه که در ابتدای شکلگیری به عنوان منطقه ییلاقی، سـکونتی و خـوش آب و هوا مورد استفــاده قرار میگرفت، به تـدریج به سـمت حوزه سکونتی برای جمـعیت رو به رشد تهران پیش رفته است. درمرحله بعد و به مرور زمان به دلیل ایجاد زیرساختهای نوین و گسترده، وجود قطعات بزرگ، ارزانی زمین، تمرکز فوق‌العاده فعالیتها در مرکز شهر و نزدیکی منطقه به مرکز ثقل شهر و نیاز به توسعه ساختارهای اصلی فعالیت‌ها به پذیرش استقرار برخی فعالیت های فرامنطقه‌ای، شهری و فراشهری گردن نهاد. این مشخصات و شرایط مناسب جغرافیایی و اکولوژیک همچنین زمینه مناسبی را برای توسعه جمعیت ساکن در منطقه ایجاد نموده است.

 
ویژگی ها و پتانسیل های اقتصادی منطقه
از عوامل مهم در تعریف و تعیین جایگاه اقتصادی یک منطقه، نوع فعالیت های رایج در منطقه است. معیارهای اقتصادی بودن فعالیت ها وکاربری ها عبارتند از حجم فعالیت، میزان مراجعین، میزان شاغلین و بخش ساخت و ساز از عمده ترین فعالیت های تولیدی در منطقه دو است که به واسطه مسکونی بودن منطقه از رونق خوبی در طی سال های اخیر برخوردار بوده است و از سوی دیگر به علت نقش اداری منطقه نوع فعالیت های موجود به رونق اقتصادی دامن می‌زند. شرایط و امکانات منطقه از قبیل بافت کالبدی و اجتماعی، اراضی بایر و وسیع شبکه های ارتباطی مهم شهری و همچنین استقرار ادارات و سازمان های دولتی در این منطقه پتانسیل بالایی را جهت سرمایه گذاری فراهم نموده است. از دیگر عملکردهای مهم اقتصادی منطقه، فعالیت تجاری بوده که وجود مراکز تجاری وسیع شهری و فراشهری این امر را تسهیل نموده است.
  • گذر شریان های حیاتی شهر تهران شامل بزرگراه‌ها و دیگر خیابان ها از منطقه دو صرفه جویی های اقتصادی را از لحاظ کاهش هزینه حمل و نقل کالا و خدمات برای منطقه به همراه خواهد داشت

  • فضای وسیع سبز داخل منطقه می تواند عامل بسیار مهمی در ایجاد گذران اوقات فراغت باشد.

  • تمرکز فعالیت های اداری، آموزشی عالی - تحقیقاتی سبب جذب ذی نفعان در منطقه شده است

  • وجود اراضی بایر وسیع در کنار خطوط حمل و نقل شهری و منطقه ای از دیگر پتانسیل های منطقه است که در استقرار فعالیت های تجاری، اداری و خدماتی نقش بسیار مؤثری دارند.

این محدوده به ­واسطه محصور شدن بین بزرگراه­های شهید چمران، محمد علی جناح وشهید اشرفی اصفهانی و همچنین گذر بزرگراه­هایی نظیر شهید همت، شهید حکیم، یادگار امام(ره) و آیت الله هاشمی رفسنجانی و همچنین در برداشتن شریان های اصلی متعدد و طول کل شبکه معابر در حدود 43،000 کیلومتر، این منطقه را به عنوان یکی از قوی ترین ساختارهای ارتباطی شهر تهران مطرح نموده است. گذر خطBRT  ، توسعه خطوط مترو و تعدد خطوط اتوبوسرانی باعث تسهیل قابل ملاحظه عبور و مرور درون شهری شده است. همچنین دسترسی سهل و آسان به تمام نقاط شهر از طریق بزرگراههای شرقی- غربی و شمالی- جنوبی جهت جذب سایر فعالیت ها از دیگر توانایی های منطقه می باشد.